Rizobakterie to bakterie naturalnie występujące w strefie korzeniowej roślin. Kolonizują okolice korzeni i są uważane za pożyteczne mikroorganizmy w glebie.
Rizobakterie wchodzą w interakcję z rośliną i występuje wiele ich rodzajów. Zdrowe życie mikrobiologiczne gleby pomaga roślinom rozwijać naturalną odporność na choroby i ataki szkodników.
Niedobór mikrobiologii w glebie prowadzi do chorób, a w końcu do obumarcia rośliny. Szkodliwe bakterie można łatwo wyeliminować, dodając pożyteczne bakterie.
Rizobakterie można podzielić na trzy grupy:
- 1. Bakterie wiążące azot
- 2. Bakterie uwalniające fosfor
- 3. Bakterie produkujące hormony
Korzenie wydzielają cukry, które przyciągają bakterie. Ważne jest, aby rizobakterie dominowały nad szkodliwymi bakteriami, zapobiegając chorobom i dostarczając roślinie składniki odżywcze.
Najprostszy sposób to dodawanie bakterii z wodą co tydzień.
Inną korzyścią rizobakterii w strefie korzeniowej jest ich zdolność do korygowania nieprawidłowego pH gleby i doprowadzania go do odpowiedniego poziomu.
Dzięki rizobakteriom rośliny mogą lepiej przyswajać składniki odżywcze, co wspomaga wzrost. Bakterie otrzymują cukry z korzeni i żyją w symbiozie z rośliną.
Trichoderma
Korzenie mogą zajmować maksymalnie 10% doniczki, ale ich zasięg można znacznie zwiększyć dzięki grzybom korzeniowym, znanym jako mikoryza lub grzyby Trichoderma.
Grzyby Trichoderma łączą się z korzeniami rośliny. Ich strzępki (hify) rosną wiele metrów od korzeni i są mikroskopijnie cienkie, docierając do miejsc, gdzie korzenie nie sięgają.
To zwiększa system korzeniowy rośliny nawet 100 razy w porównaniu do roślin bez strzępek grzybowych.
Trichoderma absorbuje składniki odżywcze i transportuje je do korzeni rośliny. Żyje w symbiozie z rośliną w zamian za cukry z korzeni.
Hify wydzielają też część niewykorzystanego cukru, co przyciąga rizobakterie, poprawiając absorpcję składników odżywczych i utrzymując odpowiednie pH gleby.
Obecnie nawet hodowcy hydroponiczni używający wełny skalnej stosują Trichoderma i rizobakterie w swoich uprawach.
Jednak preparaty bakteryjne nie mogą być długo przechowywane w formie płynnej, ponieważ bakterie potrzebują cukru do przeżycia. Bez cukru bakterie żyją tylko 3 dni w wilgotnym środowisku.
Dodanie cukru może spowodować szybki rozwój bakterii, nawet do punktu, w którym butelki mogą eksplodować. Po wyczerpaniu cukru bakterie umierają. Dlatego płynne produkty bakteryjne lub enzymatyczne są rzadkie w ogrodnictwie i rolnictwie (lub mogą być podrabiane).